L’Esilio dei Moscerini danzanti giapponesi (uitg. Exòrma, 2017)
Presentatie van de roman van Marino Magliani, met medewerking van Roland Fagel.
Een man, vertaler van beroep, heeft het Noord-Italiaanse Ligurië ver achter zich gelaten en is er niet meer teruggekeerd. Een vrijwillige verbanning, misschien weg van zichzelf. Een autobiografie, fragmentarisch en zonder onderwerp, die verondersteld wordt echt te zijn juist omdat daarvoor geen enkel bewijs is. Plaatsen en omstandigheden uit het verleden raken met elkaar verbonden zoals in een vlecht: de internaten, de met olijfbomen bedekte vallei uit zijn jeugd, de kazernes en de neurologische afdelingen waar de verteller verbleef “in de tien jaren van verblijf in de nacht…” Terugkeren en opnieuw vertrekken, vanaf de oevers van de zee in het thuisland (die driehonderd keer werd overgestoken maar nooit echt gekend werd) tot aan de duinen van de Noordzee, in Nederland en de amfibische plekken waar ’s avonds meeuwen en dansende Japanse fruitvliegjes zich verzamelen. De zee, de stranden, de horizon van zand, de wateren lopen door het boek heen als een bindweefsel van nostalgie. Tussen de ene verbanning en de andere, de plaats van aanwezigheid: “Ze zeggen dat ballingen twee dingen goed doen, langs de oevers van een rivier, zee, meer of gracht lopen en ’s nachts niet slapen”. De echte hoofdpersoon van het boek is zijn “stem”, die de woorden in onze oren doet weerklinken en ons meeneemt voorbij de aaneenrijging van levensgebeurtenissen. Magliani gooit steentjes in de put die wij op koortsachtige wijze aan het zegenen en inhalen zijn. Om vervolgens ook zelf in de put te belanden zonder te weten hoe we er terecht gekomen zijn. Zoals Dante die flauwvalt op de stranden van de rivier Acheron en weer bij komt aan de poort van de hel.
Marino Magliani is schrijver en vertaler. Tot zijn bekendste werken behoren de historische roman L’estate dopo Marengo (Philobiblon, 2003) die gaat over drie deserteurs onder Napoleon, veteranen van de expeditie naar Egypte die een enorme hoeveelheid hasj naar Europa brachten; Quattro giorni per non morire (Sironi, 2006), dat zich afspeelt in Zuid-Amerika en in Ligurië; Il collezionista di tempo (Sironi 2007) dat bestaat uit vier delen waaronder de kinderjaren en de middelbare schooltijd van een schrijver en zijn verbanning naar Nederland en Quella notte a Dolcedo (Longanesi 2008). Zijn verhalen werden vertaald in het Nederlands en gepubliceerd in het tijdschrift Nuovi Argomenti en in bloemlezingen van Guanda en No Reply.
Reserveren is niet meer mogelijk