Deze website maakt gebruik van technische (noodzakelijke) en analytische cookies.
Door verder te surfen op de website accepteert u het gebruik van cookies.

Vooruitlopend op de 19e editie van de Week van de Italiaanse taal. Leggendo ad alta voce: Ontmoeting met Dacia Maraini

Vrijdag 5 april 2019, 20.00 uur bij het Italiaans Cultureel Instituut:

 Ontmoeting met Dacia Maraini

Vooruitlopend op de 19e editie van de Week van de Italiaanse taal

en in het kader van de ontmoetingenreeks Leggendo ad alta voce

Presentatie van haar laatste roman “Corpo felice” (Rizzoli 2018)

De avond wordt gemodereerd door Gandolfo Cascio, docent Italiaanse Literatuur aan de Universiteit Utrecht

De reeks Leggendo ad alta voce – Hardop lezen is gewijd aan hedendaagse Italiaanse schrijvers en schrijfsters.

Tijdens elke ontmoeting vindt een presentatie plaats van één of meer boeken van de betreffende schrijver of schrijfster en een geënsceneerde reading van enkele passages door een Italiaanse acteur of actrice.

 

Een moeder die geen tijd heeft gehad om moeder te zijn.  Een nooit grootgebrachte zoon. Tussen hen de tedere en wrede dagen, die zij niet samen doorgebracht hebben, dagen waarvan ze gedroomd hebben en die toch zo helder in hun verbeelding zitten. Een nooit onderbroken dialoog die vertelt wat het betekent om vandaag de dag man of vrouw te worden. Meer dan veertig jaar na de verzen die de contouren hebben geschetst van een mogelijke verandering – “Libere infine di essere noi / intere, forti, sicure, donne senza paura” (eindelijk vrij om onszelf te zijn/compleet, sterk, zelverzekerd, vrouwen die niet bang zijn) – pakt Dacia Maraini de draad weer op van een stormachtig verhaal, vervoegd in het vrouwelijk, via de woorden van een moeder aan een verloren zoon, haar zoon, die loopt in de richting van de rijpheid, terwijl hij slechts in de herinneringen leeft. En zo wordt de verbeelding echter dan de werkelijkheid, iets wat gebeurt bij alle vrouwen die Maraini’s romans bevolken – Marianna, Colomba, Isolina, Teresa – en die ons bereikt hebben met hun stemmen en hun lichamen. Lichamen die nooit stopten met zoeken naar een eigen weg naar geluk, vol leven of wanhopig door het gebrek daaraan, geliefd of verkracht, geheiligd of gevreesd, bijna altijd door de anderen, de mannen. En juist aan hen zijn deze pagina’s gericht. Aan de ogen van een jongetje dat nog geen man is. Om hem en ons allemaal eraan te herinneren – op de dunne maar sterke draad der herinnering – dat alleen wanneer de liefde licht in onze levens komt brengen, er tussen de seksen geen aanvaring meer is maar een ontmoeting. Een ontmoeting die in staat is om de spelregels te veranderen.

 

daciamaraini3

Reserveren is niet meer mogelijk

  • Georganiseerd door: IIC Amsterdam